Etiketteringssoftware voor al je keukens

Software voor voedseletikettering maakt de etiketten die een voedselbedrijf nodig heeft, dus etiketten met voedingswaarden, ingrediënten, allergenen en data, uit één centrale productdatabase, in plaats van dat je ze allemaal apart ontwerpt of intypt. Apicbase maakt ze uit je recepten: omdat het recept de ingrediënten, voedingswaarden en allergenen al bevat, wordt de inhoud van het etiket automatisch berekend en blijft die op elke vestiging kloppen. Printen doe je op je eigen labelprinter.

Ja. Beide worden berekend uit de ingrediënten van elk recept, op basis van een geïntegreerde levensmiddelendatabase, dus je voert zelf geen waarden in. Pas een recept aan en het etiket gaat mee. De enige voorwaarde zijn volledige ingrediëntgegevens: een etiket is niet nauwkeuriger dan het recept eronder. Precies daarom zit allergenenbeheer op hetzelfde platform.

De operationele etiketten die een keuken dagelijks gebruikt, dus productie, vries, ontdooien en geopend, plus de verplichte etiketten voor voorverpakte levensmiddelen: een EU-declaratie, Amerikaanse Nutrition Facts in standaard- en lineair formaat, een apart allergenenetiket en de Nutri-Score. Allemaal uit dezelfde receptgegevens, klaar om op je eigen printer te printen.

Ja. Etiketten voor productie, vries, ontdooien en geopend leggen vast wanneer een artikel gemaakt is of van staat veranderd is en wanneer het op moet. Dat ondersteunt FIFO-rotatie en je dossier voor HACCP. In de meeste keukens is dit de etiketteertaak die het vaakst voorkomt, en die werkt met dezelfde gegevens over recept en houdbaarheid als je verplichte etiketten.

Ja. Etiketten kunnen in meerdere talen worden gemaakt, wat uitmaakt voor groepen met vestigingen in meerdere landen en voor meertalige teams en gasten. De verplichte formaten voor de EU en de VS zitten er standaard in, en de onderliggende gegevens over voedingswaarden en allergenen worden voor elke markt op dezelfde manier berekend.

Ja. Als je recepten, voorraadbeheer of productie al in Apicbase doet, komt de etikettering uit dezelfde gegevens. Een losse etiketteer- of allergenentool en het dubbele invoerwerk dat daarbij hoort, kunnen er dan uit.

Nee. Apicbase print naar de gangbare labelprinters die in de meeste keukens al staan, merken als Zebra en Brother, zonder dat je een dure printerintegratie moet aanschaffen. Etiketten gaan rechtstreeks van het platform naar de hardware die al in je keuken staat.

Eén ding om te weten: Apicbase maakt het etiket, niet de printer zelf. Als je hardware over meerdere vestigingen standaardiseert, kijken we in het gesprek samen wat compatibel is.

Apicbase is geen gratis etikettenmaker, maar een betaald platform voor groepen met meerdere vestigingen die recepten, voorraad, inkoop en etikettering in één samenhangend systeem nodig hebben. Gratis etikettengenerators kunnen prima werken voor één zelfstandige keuken, maar ze bevatten geen receptgegevens, dus typt er nog altijd iemand de allergenen en voedingswaarden met de hand in. Horecagroepen met meerdere vestigingen kiezen Apicbase omdat etiketteren uit de recepten die ze toch al in het systeem bijhouden een stuk efficiënter en minder foutgevoelig is dan meerdere systemen naast elkaar houden en allergenen- en voedingswaardegegevens handmatig bijwerken.

Ja. Apicbase is SOC 2 Type 2- en AVG-conform, met versleuteling van gegevens tijdens verzending en in rust, rolgebaseerde toegangscontrole en single sign-on, en de gegevens van elke klant staan apart in hun eigen tenant.

Volgens de Europese voedselinformatieverordening (Verordening (EU) nr. 1169/2011) moet een etiket voor voorverpakte levensmiddelen de wettelijke benaming bevatten, de volledige ingrediëntenlijst met de 14 belangrijkste allergenen benadrukt, QUID (de hoeveelheid van bepaalde ingrediënten), de netto-hoeveelheid, een THT- of TGT-datum, bewaar- en gebruiksvoorschriften, naam en adres van het levensmiddelenbedrijf en een voedingswaardedeclaratie (energie plus vet, verzadigd vet, koolhydraten, suikers, eiwit en zout). Wie voorverpakte producten maakt in een centrale keuken moet al die gegevens op elk etiket kloppend hebben. Precies daarom is het beter om ze uit receptgegevens te genereren dan met de hand.

De voedselinformatieverordening (EU) nr. 1169/2011 verplicht je om de 14 wettelijke allergenen overal te vermelden en te benadrukken waar ze voorkomen. Bij voorverpakte levensmiddelen staat dat in de ingrediëntenlijst, meestal vet gedrukt. Voor onverpakte producten, dus gerechten aan de toonbank, op het buffet en aan tafel, geldt de informatieplicht net zo goed. In Nederland regelt het Warenwetbesluit informatie levensmiddelen dat de informatie schriftelijk beschikbaar is, of mondeling met een duidelijke schriftelijke verwijzing ernaar; in België doet het koninklijk besluit van 17 juli 2014 hetzelfde voor niet-voorverpakte levensmiddelen. Dat raakt horecabedrijven dus direct, niet alleen producenten. Wie allergenenetikettering uit het recept genereert, dekt beide met dezelfde gegevens: het etiket voor voorverpakte producten en de informatie over onverpakte producten komen uit precies dezelfde ingrediënten.

Een FDA Nutrition Facts-etiket vermeldt de portiegrootte en het aantal porties per verpakking, calorieën en de nutriënten die verplicht zijn: totaal vet, verzadigd en transvet, cholesterol, natrium, totaal koolhydraten, vezels, totale en toegevoegde suikers en eiwit, plus vitamine D, calcium, ijzer en kalium, elk met een % Daily Value. Kleine of smalle verpakkingen mogen het lineaire formaat (op één regel) gebruiken in plaats van het standaard verticale blok. Apicbase maakt beide formaten uit hetzelfde recept.

Een Nutrition Information Panel is de gestandaardiseerde voedingswaardetabel die in Australië en Nieuw-Zeeland verplicht is op de meeste verpakte levensmiddelen, op grond van Standard 1.2.8 van de Food Standards Code. De tabel geeft waarden per portie en per 100 g of 100 ml voor energie in kilojoule, eiwit, totaal vet, verzadigd vet, koolhydraten, suikers en natrium, samen met de portiegrootte en het aantal porties per verpakking. Allergenendeclaraties volgen Plain English Allergen Labelling, waarbij bepaalde allergenen in gewone taal genoemd moeten worden in een vetgedrukte “Contains”-vermelding.

In de EU en het VK moeten 14 allergenen overal vermeld en benadrukt worden waar ze voorkomen: glutenbevattende granen, schaaldieren, eieren, vis, pinda’s, soja, melk, noten, selderij, mosterd, sesam, zwaveldioxide en sulfiet, lupine en weekdieren. Andere markten stellen hun eigen lijst vast. Omdat Apicbase de allergenen uit elk ingrediënt in het recept leest, bouwt de declaratie zichzelf op en gaat die mee als een recept verandert, in plaats van dat iemand eraan moet denken om ze allemaal aan te vinken.

De Nutri-Score is een vrijwillige score op de voorkant van de verpakking (A tot E) die de nutritionele kwaliteit samenvat. Wettelijk verplicht is hij niet, maar in Nederland is hij sinds 2024 wél het officiële voedselkeuzelogo. Wil je hem gebruiken, dan registreer je je merk bij Santé publique France en geef je je productgegevens door aan het Voedingscentrum. Gebruik je hem, dan berekent Apicbase hem uit het recept en zet hem op het EU-etiket dat je maakt, zodat hij consistent blijft met de voedingswaarden op dezelfde verpakking.

Een productie- of rotatie-etiket is een intern keukenetiket, dus productie, vries, ontdooien of geopend. Het legt vast wanneer een artikel gemaakt is of van staat veranderd is en wanneer het op moet of weg moet, als basis voor FIFO en HACCP. Een verplicht etiket is het etiket voor de consument, met de wettelijk vereiste gegevens over voedingswaarden, ingrediënten en allergenen voor voorverpakte levensmiddelen. De meeste grotere organisaties hebben ze allebei nodig, elke dag, en Apicbase maakt ze allebei uit dezelfde receptgegevens, klaar om te printen.